Czy znasz swojego najstarszego sąsiada? Czy znasz swojego najstarszego sąsiada?

Puszcza Romincka

Wkraczając do mszystych borów świerkowych Puszczy Rominckiej, możemy poczuć się niemal jak w lasach na północy Europy. Każdy, kto miał okazję doświadczyć atmosfery tego zakątka Polski, przyzna, że określenie "polska tajga", jak czasami nazywa się Puszczę Romincką, jest jak najbardziej celne.

Puszcza Romincka zajmuje powierzchnię ok. 38 tys.ha, w tym ok.15,5 tys. leży na terenie Polski, a większa jej część w obwodzie kaliningradzkim.

Jej unikalny charakter wynika z warunków, w jakich kształtowały się tutejsze zbiorowiska roślinne. Położenie na północnych krańcach Polski oraz wysokość nad poziomem morza sięgająca niemal 300 m powodują, że klimat, jak na polskie warunki, jest tu wyjątkowo surowy. Dlatego najlepiej spośród naszych gatunków drzew czuje się tu świerk, tworząc unikalne w skali kraju lasy borealne. Liczne tereny podmokłe w dolinach rzek to królestwo olszy, sosnowe lasy bagienne rosną w miejscach, gdzie kiedyś były jeziora, a żyzne zbocza niewielkich wzniesień zajmują gatunki liściaste - lipy, dęby, graby, wiązy i klony.

Puszcza Romincka była ulubionym miejscem polowań niemieckiego cesarza Wolhelma II. Do dziś po jego łowach pozostało czternaście kamieni pamiątkowych rozsianych w całym kompleksie leśnym; osiem z nich znajduje się na terenie Polski.

Na terenie Nadleśnictwa Gołdap, które administruje lasami Puszczy Rominckiej, znajduje się kilka ciekawych, sędziwych drzew:

Świerk pospolity – Leśnictwo Kumiecie, oddz. 447a, wysokość 38 m, pierśnica 115 cm, obwód 370 cm, wiek szacowany około 200 lat,

Wiąz szypułkowy – Leśnictwo Ostrówek, oddz.89i, wysokość 37 m, pierśnica 140 cm, obwód 440 cm, wiek szacowany około 250 lat,

Sosna pospolita  - Leśnictwo Błąkały, oddz. 310b, wysokość 32 m, pierśnica 91 cm, obwód 288 cm, wiek szacowany około 200 lat.

Opisy drzew: Nadleśnictwo Gołdap