Asset Publisher Asset Publisher

Rezerwaty przyrody

Obejmują obszary zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym, ekosystemy, ostoje i siedliska przyrodnicze, a także siedliska roślin, zwierząt i grzybów oraz twory i składniki przyrody nieożywionej, wyróżniające się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, kulturowymi lub walorami krajobrazowymi. Uznanie obszaru za rezerwat przyrody następuje w drodze zarządzenia regionalnego dyrektora ochrony środowiska.

Na terenie zarządzanym przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Białymstoku funkcjonuje 117 obiektów rezerwatowych o powierzchni 30.824 ha, wśród których możemy wyróżnić:

  • 69 rezerwatów leśnych
  • 17 rezerwatów faunistycznych
  • 15 rezerwatów torfowiskowych
  • 6 rezerwatów krajobrazowych
  • 6 rezerwatów florystycznych
  • 3 rezerwaty wodne
  • 1 rezerwat stepowy
  • 1 rezerwat przyrody nieożywionej

Są to najbardziej cenne przyrodniczo fragmenty. Mają one służyć nie tylko ochronie przyrody, ale być również polem badań naukowych, a także służyć szeroko rozumianej dydaktyce. Nadleśniczowie na terenie rezerwatów przyrody wykonują zadania z zakresu ochrony przyrody, zgodnie z ustaleniami planów ochrony, zadań ochronnych lub w przypadku ich braku postępują zgodnie z wytycznymi Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska lub Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

Rezerwat Kulikówka, fot. archiwum RDLP w Białymstoku

Na szczególną uwagę zasługują takie rezerwaty, jak:

• "Nietupa", „Bobruczek", „Ostoja bobrów Marycha", których celem jest ochrona ostoi bobrów (faunistyczne),

• „Głazowisko Bachanowo nad Czarną Hańczą" - przyrody nieożywionej

• „Kulikówka" – o charakterze florystycznym (ochrona pióropusznika strusiego),

• "Antoniuk" - położony w granicach administracyjnych m. Białystok,

• „Lasy Naturalne Puszczy Białowieskiej" o pow. 8581,62 ha , mający na celu zachowanie lasów naturalnych i zbliżonych do naturalnych, typowych dla Puszczy Białowieskiej łęgów i olsów oraz siedlisk leśnych z dominacją starych drzewostanów z dużym udziałem olszy, dębu, jesionu,
a także licznych gatunków rzadkich i chronionych roślin zielnych, grzybów i zwierząt oraz utrzymanie procesów ekologicznych i zachowanie różnordności biologicznej.