W 1612 roku z prawami miejskimi mieszkańcom Giżycka został nadany las miejski. Wielkość tego lasu określano na cztery łany tj. 67 hektarów. Rozciągał się on między miastem, drogą do Świder, a Spytkowem i Sulimami. W tamtych czasach prawie każde miasto otrzymywało w pobliżu swoich posiadłości las na własne potrzeby. Drewno pozyskane z tego lasu przeznaczano na opał, budowę domostw oraz innych zabudowań. Władze miejskie zatrudniały leśniczego, który zajmował się gospodarką leśną (do pomocy miał strażników i wartowników). Za swoją pracę otrzymywali oni drewno na opał, dopiero w połowie XIX wieku zamieniono to na rekompensatę pieniężną.

                   Teren ten nazywano „Dębowy Las”. A w 1858 roku rada miejska przyjęła nazwę „Las Miejski”. Pod koniec XIX wieku opracowano plan zagospodarowania „Lasu Miejskiego”. Wiązało się to z gwałtownym rozwojem ruchu turystycznego. W 1891 roku towarzystwo na rzecz upiększania miasta zbudowało promenadę spacerową do lasu oraz 20 m wieżę widokową na wzgórzu Wilhelma (dzisiejsza nazwa – Imionecka Góra). Utworzono też kilka ścieżek turystycznych. Spacery kończyły się przy strzelnicy, gdzie słuchano orkiestry wojskowej lub chóru giżyckiego pod batutą dyrektora szkoły chłopięcej. Na terenie strzelnicy mieszkańcy i turyści brali udział w licznych konkursach.Pomysł utworzenia ścieżki powstał w połowie roku 1999. Wybór padł na kompleks leśny zwany „Lasem Miejskim”. Jest to niewielki, zwarty kompleks leśny, ale niezwykle różnorodny. Możemy tu spotkać niemal wszystkie gatunki roślinności występujące na obszarze mazur oraz kilka rodzajów ekosystemów. Na szczególną uwagę zasługują okazałe modrzewie i stare dęby. Utworzono ścieżkę, składającą się z dwóch zróżnicowanych tras. Krótsza (około 2 km długości) przeznaczona jest dla dzieci i dostosowana formą przekazu dla najmłodszych. Trasa druga, o długości około 3 kilometrów, przeznaczona jest dla młodzieży i dorosłych. Przedstawia ona bardziej złożone zagadnienia gospodarki leśnej, nauk przyrodniczych i ekologii. Trasy zostały wytyczone przez bardzo atrakcyjne pod względem zróżnicowania biologicznego tereny leśne, częściowo wokół śródleśnych stawów.

Centralnym punktem ścieżki jest polana główna, na której usytuowano miejsca na ogniska, drewniane wiaty, altanę mogącą pomieścić około 60 osób, plac zabaw dla dzieci oraz boiska sportowo-rekreacyjne, zlokalizowane na strzelnicy z okresu II wojny światowej. Wzdłuż obu tras ustawiono ponad 30 tablic tematycznych oraz przygotowano liczne miejsca odpoczynku. Gościom zmotoryzowanym proponujemy pozostawienie samochodu na zbudowanym parkingu leśnym.

 Dawny "Las miejski":