11 lutego obchodzimy Dzień Dokarmiania Zwierzyny Leśnej, który przypomina nam, że odpowiedzialna pomoc wymaga wiedzy i planowania. Za kulisami tej pomocy stoją leśnicy którzy dbają o to, by leśny ekosystem przetrwał mrozy w dobrej kondycji.

Dla leśnika dokarmianie to nie jest przypadkowe rzucanie karmy. To zaplanowana logistyka, która odbywa się w wyznaczonych punktach:

• Paśniki i lizawki: To "leśne stołówki". Leśnicy regularnie dowożą tam siano, kiszonki oraz buraki pastewne. Szczególnie ważne są lizawki – drewniane słupki z kostką soli, która dostarcza zwierzętom niezbędnych minerałów (mikroelementów).
• Ochrona upraw: Dokarmianie w głębi lasu ma też cel praktyczny. Najedzona sarna czy jeleń rzadziej szuka pożywienia w młodych uprawach leśnych, co chroni sadzonki drzew przed zgryzaniem. Aby zapewnić zwierzynie wystarczającą ilość pożywienia leśnicy przygotowują tak zwane drzewa zgryzowe, czyli specjalnie przygotowane drzewa, wyłożone w lesie aż do czasu zgryzienia z nich kory wraz z łykiem.

Co trafia do "menu"?

Wbrew pozorom, zwierzętom nie wolno podawać resztek z naszego stołu. Leśnicy dbają o dietę dostosowaną do potrzeb konkretnych gatunków:

1. Karma objętościowa sucha: Dobrej jakości siano.
2. Karma soczysta: Buraki, marchew, ziemniaki, a czasem jabłka.
3. Karma treściwa: Owies, żołędzie

Działania leśników w tym okresie wykraczają poza samo dostarczanie jedzenia. To również:

• Monitorowanie populacji: Podczas wykładania karmy leśnicy oceniają stan zdrowia zwierząt i ich liczebność.
• Utrzymywanie drożności szlaków: W przypadku bardzo dużych opadów śniegu, leśnicy pomagają udrażniać dojścia do paśników.
• Edukacja: To leśnicy uczą nas, że dokarmianie powinno odbywać się tylko wtedy, gdy zima jest naprawdę sroga. Zbyt wczesne dokarmianie przyzwyczaja zwierzęta do "darmowej kuchni" i osłabia ich naturalne instynkty.

Zdjęcia i montaż: Nadleśnictwo Głęboki Bród